وظیفه ی فارقلیط یا 'روح حقیقت' این است که در درون فرد بشر جایگزین شده و چنان عمل کند که او را به تعالیم مسیح متذکر و به سمت نور هدایت نماید . یک مثال خوب از این فعالیت روح القدس ، شخص پولس رسول است که مولای ما را نمی شناخت و بشارت ظهور او را [نه] به وسیله ی حواریون ، بلکه از راه مکاشفه دریافت . او از جمله ی کسانی است که ضمیر ناخودآگاهشان به هیجان آمده و حالات وجد پر از مکاشفات به آنان دست داده است . روح القدس زنده بودن خود را درست بدین وسیله ظاهر می سازد که فعال و موجد آثاری است که نه تنها آنچه را که قبلا وجود دارد تأیید می کنند بلکه از آن فراتر می روند . مثلا در

'مکاشفه' شرح حالات و تخیلات یک مسیحی دوران اولیه است که چون در جامعه ی مسیحی یک رهبر روحانی تلقی می گردید احتمالا ناگزیر بود از اینکه به طرزی زندگی کند که سرمشقی برای دیگران باشد و صفات مسیحی [چون] ایمان حقیقی ، فروتنی ، صبر و پارسایی ، محبت بی شائبه و اعراض از لذات دنیایی را در روش خود مجسم نماید . یک چنین نحوه ی زندگی ممکن است حتی برای درستکارترین فرد ، بالمآل طاقت فرسا شود . می دانیم که حالات عصبانیت ، بدخلقی و انفجار احساسات ، همه از علائم پرهیزکاری مزمن می باشند . (1) پاسخ به ایوب ( کارل گوستاو یونگ ) (1) بی جهت نبود که مسیح یوحنای رسول را "پسر رعد" می خواند

فکر کرد اگر طناب پاره شود چه اتفاقی می افتد . او را مجسم کرد که چون ستاره ی سیاهی از آسمانی خودساخته ، فرو مى افتد . بر زمین گرم کلیسا ، با خون سیاهی که چون رازی از جمجمه اش بیرون می زند ، در هم شکسته ، می آرامد . تا آنزمان استپان و راحل آموخته بودند که دنیا برای درهم شکستن انسان ها راه های دیگری دارد . آنها هم اکنون نیز با بوی آن آشنا بودند . بویی شیرین و ناخوشایند چون بوی گلهای سرخ مانده ، در وزش نسیم . خدای چیزهای کوچک ( آروندهاتی روی )

... اما در زمان عشق ورزی چشم های او آزارش دادند . انگار آنها به شخص دیگری تعلق داشتند . کسی مراقب بود . از پشت پنجره به دریا می نگریست ، به قایقی در رودحانه . یا به رهگذری کلاه بر سر در مه . خشمگین شد ، چون معنی آن نگاه را نمی دانست . در بعضی جاها ، مانند کشوری که راحل از آن آمده بود ، انواع مختلفی از ناامیدی می توانند وجود داشته باشند . و اینکه ناامیدی فردی هرگز نمی تواند به اندازه ی کافی ناامید کننده باشد . اینکه وقتی پریشانی های فردی با معابد و کناره های راه ، با سرزمینی پهناور ، با خشونت ها ، گروه ها ، پیش راندن ها ، ابلهانه بودن ، جنون ، غیرممکن ها و پریشانی ع

سالها بعد وقتی راحل نزد رودخانه بازگشت ، رودخانه به او با لبخند هولناک یک اسکلت خوشامد گفت ؛ با حفره هایی که روزگاری جای دندان ها بود و یا دست نیمه جانی که از روی تخت بیمارستان بلند شده بود . دو اتفاق افتاده بود : رودخانه کوچک و حقیر شده بود و او رشد کرده بود . در پایین رودخانه در مقابل آرای نمایندگان با نفوذ شالیکاران ، سد آب شوری ساخته شده بود . سد ریختن آب شور به آبراه هایی که به دریای عربی می ریختند را تنظیم میکرد . به این ترتیب حالا به جای سالی یک بار ، سالی دو بار محصول درو می کردند ؛ برنج بیشتر به بهای یک رودخانه . خدای چیزهای کوچک ( آروندهاتی روی )